شعله ای عشق زنده

ای شعله ای عشق زنده
چگونه عمق روح مرا
!عاشقانه میسوزانی
اکنون خجالتی نیستی
،تمامش کن اگر میخواهی
!پاره کن پرده ی این دیدار شیرین را

!ای سوختگی مالیم
!ای زخم اعطا شده
!ای دست نرم
ای لمس ظریف
که مزه ی زنده گی کامل دارد
و همه بدهی را میپردازد؛
!قتل، مرگ را به زنده گی عوض کرده ای

ای چراغ های آتش
که در شعله های آن
،حفر های عمیق عقل
،که تاریک و کور بود
با ظرافت عجیب
!گرمی و روشنی به عزیزش با هم میدهد

چقدر مهربان و عاشقانه
در قلبم به یادم میایی
،جاییکه مخفیانه زنده گی میکنی
و در نفس شیرین تو
،که پر از خوبی و جالل است
!چقدر لطیفانه مرا عاشق میسازی