BRANDENDE LIEFDEVLAM

O brandende liefdevlam
die teder mijn ziel
in haar diepste kern verwondt!
Nu je niet meer talmt,
maak er maar een eind aan als je wil,
scheur al maar het doek
van deze zoete ontmoeting.

O zachtaardig brandijzer!
O mij geschonken wonde!
O zachte hand! O tedere aanraking
die naar eeuwig leven smaakt
en alle schulden delgt;
dodend heb je de dood in leven veranderd!

O lichten van vuur,
in wier gloed
de diepe spelonken van de zin
– die duister was en blind –
met ongekende zorgzaamheid
warmte brengen en licht bij hun welbeminde!

Hoe zachtmoedig en liefdevol
doe je me aan je denken in mijn binnenste,
waar jij alleen geheimvol woont,
en in je heerlijk verlangen
vol goedheid en luister,
hoe teder wek je mijn liefde!